Taalbeleid

Het is bij ons op school een regel dat er in en om school Nederlands wordt gesproken en geschreven, zowel met docenten als met leerlingen als met bezoekers, tenzij voor de studie anders gevraagd wordt. Veel leerlingen op het Citycollege St. Franciscus hebben verschillende achtergronden en spreken verschillende ‘moedertalen’. Dat beschouwen wij als een verrijking voor de leerlingen, maar het betekent ook dat zij zich extra moeten inspannen om correct Nederlands te spreken en te schrijven.
Waarom dus alleen Nederlands? Ten eerste willen we voorkomen dat er clubjes of groepen ontstaan die zich door het gebruik van een andere taal afsluiten van anderen. Dat is een argument dat te maken heeft met sociaal gedrag en omgangsvormen. Niemand wil (bewust) buitengesloten worden.
De andere reden is dat er op havo-/vwo-niveau, en ook later op het HBO of aan de universiteit, hoge eisen aan je taalbeheersing worden gesteld. Kunnen omgaan met teksten en correct Nederlands spreken en schrijven zijn vaardigheden die bij alle vakken een grote rol spelen! Om je onderwijskansen te vergroten voert het Citycollege St. Franciscus een taalbeleid.

Om het taalbeleid te laten slagen is het belangrijk dat alle betrokkenen: ouders, leerlingen en docenten altijd bewust met taal omgaan.
Concreet betekent dit voor leerlingen dat bij álle vakken taaleisen gesteld worden. Docenten van verschillende vakken hebben diverse richtlijnen en tips voor leerlingen gebundeld in de Taalwijzer ‘Tien voor taal’.  Voor docenten betekent het ook dat ze hun lespraktijk zo organiseren dat leerlingen hun taalvaardigheid kunnen verbeteren.  Een aanpak die vaak benoemd wordt als: taalgericht vakonderwijs (TVO).

Meneer Vercauteren, docent wiskunde en lid van de commissie over taalbeleid.

Kome wat kome mag , maar kome de punt op tijd.
Vraag aan leerlingen hoe zij denken hun Nederlands te kunnen verbeteren, en je krijgt de meest waardevolle tips. Daar heb je geen docenten voor nodig. Een greep uit de reacties van leerlingen:                                                     
‘Meer lezen zou wel handig zijn.’
‘Minder Turks spreken.’
‘In de les beter meedoen.’
‘Minder straattaal spreken.’
‘Spelling oefenen.’
‘Gewoon, meer ABN praten.’
‘Meer aandacht besteden aan het formuleren van zinnen en antwoorden.’
‘Meer praten met mensen die op een hoger niveau zitten dan ikzelf, omdat dan de goede vaardigheden overgenomen kunnen worden.’
‘Netter en minder snel praten.’
‘Tekstverklaring oefenen.’

Jullie snappen het wel!
Dat er een verschil is tussen straattaal en schooltaal.
Dat studieprestaties afhangen van taalbeheersing.
Dat op havo-/vwo-niveau hoge eisen gesteld worden. 
Dat verbetering een kwestie is van inzet en concentratie.
Dat je dan actief mee moet doen in de les.
Dat je altijd correct Nederlands moet gebruiken.
Dat je je werk grondig moet nakijken op taalfouten.
Dat je wekelijks een goed boek moet lezen.
En nog veel meer natuurlijk.

En de docenten weten het ook!
Dat ze zelf altijd correct Nederlands moeten gebruiken.
Dat ze moeten letten op jullie taalgebruik en al jullie fouten moeten aangeven of verbeteren.
Dat ze moeten zorgen voor opgaven, toetsen en opdrachten in correct, begrijpelijk Nederlands.
Dat ze jullie precies moeten vertellen wat ze van jullie taalgebruik verwachten.
Dat ze jullie de nodige taalsteun moeten bieden.
En nog veel meer natuurlijk…